على عليه السّلام به اتفاق نظر همگان پيش از ابو بكر به اسلام به اسلام گرويد ؛ در حالى كه ابو بكر در خلافت از او پيشى گرفت . از اين روى ، اين اشكال مطرح مىشود كه چگونه ابو بكر بر كسى مقدم شمرده مىشود كه پيش از همگان اسلام آورده بود و خداوند خود مىگويد پيشىگيرندگان همان مقرّبان هستند . « 1 » در پاسخ به اين اشكال ، هيچ سخن قابل قبولى وجود ندارد ؛ جز آن‌كه برخى به بازى با كلمات پرداخته و چنين گفته‌اند كه نخستين مسلمان از بين زنان خديجه عليها السّلام ، از بين كودكان على عليه السّلام و از بين مردان ابو بكر بود . ( فاوبوا شرّ مآب و ارجعوا على اثر الأعقاب . أما انّكم ستلقون بعدى ذلّا شاملا و سيفا قاطعا و أثرة يتخذها الظالمون فيكم سنّة ) ابن ابى الحديد مىگويد : « اين خطبه خطاب به خوارج است و نفرين امام عليه السّلام بر آنها است و پيشگويىهاى ايشان درباره آينده آنان است » همه اين پيشگويىها از خوارى فراگير و كشتار و ستم از سوى پادشاهان شامل حالشان شد و همچنان بود تا آن‌كه خداوند آنان را منقرض ساخت . « 2 »

--> - روايات و مقايسه آنها به منابع زير مراجعه كنيد : مجمع الزوائد : 9 / 105 ؛ لسان الميزان : 3 / 383 ؛ شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد : 3 / 228 ؛ تاريخ طبرى : 3 / 420 ؛ كشف اليقين : 24 ؛ و . . . . ( 1 ) . وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ * أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ واقعه / 56 : 10 - 11 . ( 2 ) . شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد : 4 / 132 ؛ نيز نك : شرح خطبه : 40 .